
به آن نقطه ای از تکینگی رسیدن که زیبایی و زشتی هر دو به یه حال بگذارندت. زشتی ها تهوع آور و زیبایی ها یاد آور زشتی تهوع آور وجود نامانوس خودت.
(0 لایک)
برچسب:
نویسنده: هستی کاشفی